ضمان در لغت به معنای بر عهده گرفتن و كفیل شدن است و در اصطلاح حقوقی، عبارت است از اینکه شخصی مالی را كه بر ذمّه دیگری است، بر عهده بگیرد یا ملتزم شود که اگر کسی به عهد خود وفا نکرد، از عهده خسارت برآید.
دو طرف عقد ضمان، ضامن و مضمونله هستند. مورد ضمانت باید چیزی باشد كه به ذمّه تعلق گیرد و مشروط به مباشرت مدیون یا متعهد نباشد. عقد ضمان بر اساس یك رابطه قبلی كه بین داین و مدیون بوده، بنا میشود. با عقد ضمان بر اساس نظریه فقهای شیعه، ذمّه متعهد به ذمّه ضامن منتقل میشود.
ضمان در اصطلاح حقوقی در دو معنای اعم و اخص بهکار میرود:
برچسب: همه چیز درباره تلگرام,همه چیز درباره ایو,همه چیز درباره توییتر,همه چیز درباره ps4,همه چیز درباره بالیوود,همه چیز درباره پوکمون گو,همه چیز درباره اینستاگرام,همه چیز درباره ها,همه چیز درباره جن,همه چیز درباره ی ها,
نویسنده: نیما بختیاری
تاريخ: چهارشنبه
24 شهريور
1395 ساعت: 21:19